ആദി മൂലിയാടൻ തെയ്യം.

അഗ്നിയിൽ സ്ഫുടം ചെയ്ത അത്ഭുതമൂർത്തി

പുരുഷഗണത്തിൽപ്പെട്ട തെയ്യങ്ങളിൽ വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ളതും അതിശക്തനുമായ ഒരു തെയ്യമാണ് ആദി മൂലിയാടൻ തെയ്യം. ശിവാംശവും വൈഷ്ണവ തേജസ്സും ഒരുപോലെ സമ്മേളിക്കുന്ന ഈ ദേവൻ കാഴ്ച്ചയിൽ ഒരു വൃദ്ധനാണെങ്കിലും, സങ്കൽപ്പത്തിൽ അതൊരു ചെറിയ കുട്ടിയാണ്. കെട്ടിയിറങ്ങിയാൽ മുടിയഴിക്കാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സമയമെടുക്കുന്ന അപൂർവ്വം തെയ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

ഐതിഹ്യം: അഗ്നിഭഗവാന്റെ വരദാനമായ പൊൻബാലകൻ

സന്താനസൗഭാഗ്യത്തിനായി ഒരു അച്ഛനും അമ്മയും അഗ്നിഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ച്, നെയ്യും അഷ്ടഗന്ധവും പുകച്ച് മനസ്സുരുകി അഗ്നിഹോമം നടത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി അഗ്നിഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അഗ്നിയിൽ സ്ഫുടം ചെയ്തപോലെ തിളങ്ങുന്ന ശരീരത്തോടും സൗന്ദര്യത്തോടും കൂടിയ ഒരു പൊൻബാലകൻ അവർക്ക് ജനിച്ചു.

അല്ലലുകളില്ലാതെ വളർന്ന ആ കുട്ടിക്ക് 14 വയസ്സായപ്പോൾ, താൻ അഗ്നിഭഗവാന്റെ വരദാനമാണെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കി. തുടർന്ന് അഗ്നിഭഗവാനോട് വല്ലാത്ത അടുപ്പം തോന്നിയ കുട്ടി അഗ്നിഹോമം നടത്തി ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ചു.

അഗ്നിപ്രവേശവും അത്ഭുത രൂപവും

പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാനോട് തനിക്ക് അഗ്നിയിൽ ലയിക്കണമെന്ന് കുട്ടി തന്റെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഭഗവാൻ ഉദയകൂലത്തിൽ മലയോളം പോന്ന അഗ്നികൂട്ടുകയും, കുട്ടിയുടെ കൈകാലുകൾ വെള്ളിച്ചങ്ങലകൊണ്ടും പൊന്നിൻ ചങ്ങലകൊണ്ടും ബന്ധിച്ച് അസ്തകൂലത്തിൽ കെട്ടിയിടുകയും ചെയ്തു. ശേഷം, "അഗ്നിയിൽ ലയിക്കേണ്ട കുഞ്ഞല്ലേ, അതാ ഉദയകൂലത്തിൽ അഗ്നി ജ്വലിക്കുന്നു, പോയി ലയിച്ചോളൂ" എന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ടപാടെ കുട്ടിയുടെ കൈകാലുകൾ സ്വതന്ത്രമാവുകയും, ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്നതിന് മുൻപായി ആ പൊൻബാലൻ ഉദയകൂലത്തിലെ അതിഗംഭീരമായ അഗ്നിയിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് അഗ്നിഭഗവാൻ നോക്കുമ്പോൾ കണ്ടത് അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു.

ആ കുഞ്ഞ് ജ്ഞാനം കൊണ്ടും പ്രായം കൊണ്ടും തപസ്സുകൊണ്ടും ഒരു വൃദ്ധനായി മാറിയിരുന്നു. കയ്യിൽ കേളിപാത്രവും പൊന്നിൻ ചൂരക്കോലും, ശരീരത്തിൽ പൊന്നിൻ പൂണൂലും നെറ്റിയിൽ പൊന്നിൻ പട്ടവും ധരിച്ച ഒരു ഉഗ്രമൂർത്തി! തലയിൽ ജടയും, കഴുത്തിൽ അഗ്നിവലയവും, മേനിയിൽ പൂക്കളും, ഇരിക്കിൻപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച പ്രത്യേക മുടിയും ധരിച്ച ആ മനോഹരരൂപം കണ്ട് മുക്കോടി ദേവന്മാരും പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. അഗ്നിഭഗവാൻ അരിയെറിഞ്ഞ് അനുഗ്രഹിച്ച് ആ മൂർത്തിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചു. ഈ മൂർത്തിയാണ് പിന്നീട് ആദി മൂലിയാടൻ തെയ്യമായി മാറിയത്.

അവതരണത്തിലെ സവിശേഷതകൾ

• സമയദൈർഘ്യവും യാത്രയും: പുലർച്ചെ 5 മണിയോടെ പുറപ്പെടുന്ന ഈ തെയ്യം, പിറ്റേ ദിവസം നേരം പുലരുമ്പോഴാണ് മുടിയഴിക്കുന്നത്. ദേവന്റെ ദേശസഞ്ചാരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന 'യാത്രയ്ക്കാണ്' ഈ തെയ്യത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ളത്.

• വേഷവിധാനം: ഈ തെയ്യത്തിന് പ്രധാനമായും പൊയ്കണ്ണുകളാണുള്ളത്. തലയിൽ വലിയ മുടി വെക്കുന്നതിന് മുൻപായി മേലേരി (അഗ്നിപ്രവേശം) ചാടുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ട്.

• പ്രണാമം: ഭക്തിനിർഭരമായ ചുവടുകളോടെ, തിരുമുടി നിലത്തു തട്ടുംവിധം താഴേക്ക് വണങ്ങുന്നു എന്നത് ഈ തെയ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു വലിയ പ്രത്യേകതയാണ്.